Skip to main content
Protected by Copyscape

Çka është pedofilia?




Definimi
Pedofilia konsiderohet parafili, një gjendje në të cilën nxitja dhe kënaqësia seksuale e një personi varet nga fantazia dhe përfshirja në sjelljen seksuale që është atipike dhe ekstreme. Pedofilia është definuar si fantazi ose akt i veprimtarisë seksuale me fëmijë të cilët në përgjithësi janë 13 vjeç ose më të rinj. Pedofilët zakonisht janë meshkuj dhe mund të tërhiqen nga secili ose nga të dyja gjinitë. Po ashtu ka variacion se sa mirë lidhen me të rriturit e gjinisë së kundërt.
Çrregullimi i pedofilisë mund të diagnostikohet me njerëz që janë të gatshëm të zbulojnë këtë parafili, si dhe në njerëz që mohojnë ndonjë tërheqje seksuale ndaj fëmijëve, pavarësisht nga dëshmitë objektive të pedofilisë. Për gjendjen që duhet diagnostikuar, një individ duhet ose të veprojë në nxitjen e tyre seksuale ose të përjetojë shqetësime të mëdha si rezultat i nxitjeve ose fantazive të tyre. Pa këto dy kritere, një person mund të ketë një orientim seksual pedofil, por jo çrregullim të pedofilisë. Prevalenca e çrregullimit të pedofilisë është e panjohur, por prevalenca më e lartë e mundshme tek gjinia mashkullore është përafërsisht tre deri në pesë përqind. Përhapja në gjininë femërore mendohet të jetë një përqindje më vogël në krahasim me prevalencën tek meshkujt. Rreth 20 përqind e fëmijëve amerikanë janë ngacmuar seksualisht, duke e bërë pedofilinë një parafili të përbashkët. Abuzuesit zakonisht janë familjarë ose të afërm. Llojet e aktiviteteve ndryshojnë dhe mund të përfshijnë thjesht shikimin e një fëmije ose zhveshjen dhe prekjen e një fëmije. Sidoqoftë, veprimet shpesh përfshijnë seksin oral ose prekjen e organeve gjenitale të fëmijës apo të abuzuesit. Studimet tregojnë se fëmijët që ndihen që u mungon kujdesi ose janë të vetmuar, mund të jenë në rrezik më të lartë për abuzim seksual.
Simptomat
Ҫrregullimi pedofilik për tu diagnostikuar duhet të plotësojë kriteret e mëposhtme:
•  Fantazitë seksuale të përsëritura, intensive, nxitjet ose sjelljet që përfshijnë aktivitete seksuale me një fëmijë para pubertetit (përgjithësisht 13 vjeç ose më pak) për një periudhë prej së paku 6 muajsh.
•  Këto nxitje seksuale kanë vepruar ose kanë shkaktuar shqetësim ose dëmtim klinikisht të rëndësishëm në fushat sociale, profesionale ose në fusha të tjera të rëndësishme të funksionimit.
•  Personi është së paku 16 vjeç dhe të paktën 5 vjet më i vjetër se fëmija në kategorinë e parë. Megjithatë, kjo nuk përfshin një individ në adoleshencën e vonë të përfshirë në një marrëdhënie të vazhdueshme seksuale me një 12 apo 13 vjeçar.
Përveç kësaj, një diagnozë e çrregullimit të pedofilisë duhet të specifikojë nëse individi është tërhequr ekskluzivisht nga fëmijët apo jo, gjinia nga e cila individi është tërhequr dhe nëse kërkimet seksuale janë të kufizuara në incest. Ka një numër vështirësish me diagnozën e pedofilisë. Njerëzit që kanë këtë gjendje rrallë kërkojnë ndihmë në mënyrë vullnetare – këshillimi dhe trajtimi shpesh janë rezultat i një urdhëri të gjykatës. Intervistat, mbikëqyrja ose regjistrimet e internetit të fituara përmes një hetimi penal mund të jenë dëshmi e dobishme në diagnostikimin e çrregullimit. Përdorimi i gjerë i pornografisë së fëmijëve është një tregues i dobishëm diagnostikues i çrregullimit të pedofilisë. Përveç kësaj, eksitimi seksual gjenital mund të matet në një mjedis laboratorik përmes stimujve seksualë dhe bazohet në ndryshimin relativ të përgjigjes penile. Parafilia si një grup ka një shkallë të lartë të lidhëshmërisë mes ankthit, depresionit të madh ose çrregullime të humorit, dhe çrregullime abuzimi me substanca.
Shkaqet 
Shkaqet e pedofilisë (dhe parafileve të tjera) nuk janë të njohura. Ka disa dëshmi se pedofilia mund të zhvillohet në familje, megjithëse është e paqartë nëse kjo rrjedh nga gjenetika ose sjellja e mësuar. Faktorë të tjerë, të tillë si anomalitë në hormonet seksuale mashkullore ose në serotoninën e trurit, nuk janë vërtetuar si faktorë në zhvillimin e parafilisë ose pedofilisë. Një histori e abuzimit seksual të fëmijërisë është gjithashtu një faktor i mundshëm në zhvillimin e pedofilisë, por kjo, gjithashtu, nuk është vërtetuar.
Modelet e mësimit të sjelljes sugjerojnë se një fëmijë që është viktimë ose vëzhgues i sjelljeve seksuale të papërshtatshme mëson të imitojë dhe më vonë përforcohet për këto sjellje të njëjta. Këta individë janë të privuar nga kontaktet normale sociale dhe seksuale dhe kështu kërkojnë kënaqësi përmes mjeteve më pak të pranueshme shoqërore. Modelet fiziologjike fokusohen në marrëdhëniet mes hormoneve, sjelljes dhe sistemit nervor qendror me një interes të veçantë në rolin e agresionit dhe hormoneve seksuale mashkullore. Individët mund të bëhen të vetëdijshëm për interesin e tyre seksual për fëmijët gjatë kohës së pubertetit. Pedofilia mund të jetë një gjendje e përjetshme, por çrregullimi i pedofilisë përfshin elemente që mund të ndryshojnë me kalimin e kohës (shqetësimi, dëmtimi psikosocial, tendenca për të vepruar ndaj nxitjeve).
Trajtimi
Medikamentet mund të përdoren së bashku me psikoterapi për trajtimin e çrregullimit të pedofilisë. Medikamente të tilla përfshijnë antiandrogjenë për të ulur dëshiren për seks, acetate medroxyprogesterone (Provera) dhe leuprolide acetate (Lupron). Frenuesit selektivë të rimarrjes së serotoninës (SSRIs) mund të përshkruhen për trajtimin e çrregullimeve seksuale shoqëruese të shoqëruara dhe ose për të përfituar dobi nga efektet anësore seksuale të uljes së dëshirës seksuale. Përdoren zakonisht doza më të larta se ato që zakonisht administrohen për depresion. Këto përfshijnë sertralin (Zoloft), fluoxetine (Prozac), fluvoxamine (Luvox), citalopram (Celexa), dhe paroxetinë (Paxil). Intensiteti i dëshires seksuale nuk lidhet vazhdimisht me sjelljen e parafilisë dhe nivelet e larta të testosteronit nuk predispozojnë që një mashkull të jetë parafil. Hormonet të tilla si acetate medroxyprogesterone dhe acetat cyproterone ulin nivelin e qarkullimit të testosteronit, duke reduktuar kështu lëvizjen e seksit dhe agresionin. Këto hormone reduktojnë frekuencën e ereksioneve, fantazive seksuale dhe inicimin e sjelljeve seksuale, duke përfshirë masturbimin dhe marrëdhëniet seksuale. Hormonet zakonisht përdoren së bashku me trajtimet e sjelljes dhe njohjes. Antidepresantët si fluoxetine ulin me sukses dëshirën seksuale por nuk kanë efekt në fantazi seksuale.
Hulumtimet sugjerojnë se modelet kognitive-të sjelljes janë efektive në trajtimin e njerëzve me çrregullimin e pedofilisë. Modele të tilla mund të përfshijnë kushtëzimin afër, konfrontimin e shtrembërimeve njohëse, ndjeshmërinë e viktimave (tregojnë videot e pasojave ndaj viktimave), trajnimin e asertivitetit (trajnimin e aftësive sociale, menaxhimin e kohës, strukturën), parandalimin e rikthimit-ripërsëritjes (identifikimin e shkaktarit të sjelljes [situata me rrezik të lartë] dhe si të shmangin ripërsëritjen), sistemet e mbikëqyrjes (bashkëpunëtorët familjarë që ndihmojnë në monitorimin e sjelljes së pacientit) dhe mirëmbajtjen gjatë gjithë jetës.
Kushtëzimi aversiv përfshin përdorimin e stimujve negativ për të zvogëluar ose eliminuar një sjellje. Një terapi e tillë është sensibilizimi i fshehtë, i cili përfshin pacientin që relaksohet dhe vizualizon skena të sjelljes devijuese të ndjekur nga një ngjarje negative siç është penisi i mbërthyer në zinxhirët e pantallonave të tij. Kushtëzimi aversiv i asistuar është i ngjashëm me sensibilizimin e fshehtë me përjashtim të rastit negativ që është i vërtetë, si në formën e një erë të keqe të hedhur në ajër nga terapisti. Qëllimi është që pacienti të shoqërojë sjelljen devijante me erë të keqe. Sjelljet aversive kanë për qëllim të poshtërojnë abuzuesin në ndërprerjen e sjelljes së devijuar. Për shembull, abuzuesi mund të shikojë videokasetë të krimit të tyre me qëllim që përvoja të jetë e pahijshme dhe ofenduese ndaj kryerësit. Ka qasje pozitive të kushtëzimit që përqendrohen në trajnimin e aftësive sociale dhe në sjellje alternative më të përshtatshme. Përsëritja, për shembull, i jep pacientit reagime të menjëhershme, të cilat mund ta ndihmojnë atë të ndryshojë sjelljen e tij. Për shembull, një person mund të jetë i lidhur me një makinë biofeedback të lidhur me një dritë, dhe ai është mësuar të mbajë dritën brenda një game të caktuar të ngjyrës, gjatë kohës që ai është i ekspozuar ndaj materialeve seksualisht stimuluese.
Terapitë njohëse përfshijnë ristrukturimin e shtrembërimeve njohëse dhe trajnimin e ndjeshmërisë. Ristrukturimi i shtrembërimeve njohëse përfshin korrigjimin e mendimeve të një pedofili që fëmija dëshiron të përfshihet në aktivitet. Një pedofil që vëzhgon një vajzë të re me pantallona të shkurtra mund të mendojë gabimisht, “ajo më dëshiron”. Trajnimi i empatisë përfshin ndihmën ndaj abuzuesit që ai të marrë perspektivën e viktimës, të identifikohet me viktimën dhe të kuptojë dëmin që po shkakton.
Parashikimi për pedofilinë është vështirë të përcaktohet. Për pedofilët, këto fantazi të gjata seksuale për fëmijët mund të jenë shumë të vështira për t’u ndryshuar. Terapisti mund të përpiqet të zvogëlojë intensitetin e fantazive pedofilike dhe të zhvillojë strategji përballuese për pacientin, por individi duhet të jetë i gatshëm të pranojë se ekziston një problem dhe të jetë i gatshëm të marrë pjesë në trajtim për të pasur sukses. Psikoterapia dinamike, teknikat e sjelljes, qasjet kimike dhe ndërhyrjet kirurgjikale japin rezultate të përziera. Mirëmbajtja gjatë gjithë jetës mund të jetë një qasje pragmatike dhe realiste.
Përktheu dhe përshtati: Dorentina Podrimqaku 
Referencat:
Psychology Today. (2019). Pedophilia. Retrieved from:


Gazetaria jonë mbetet e pandikuar nga politikanët e nga milionerët e korruptuar. Askush nuk e kontrollon Gazetën Shëndeti dhe kritikën tonë. Ndihmoje Gazetën Shëndeti - Mbështete median e pavarur kombëtare. Bëni donacion ose klikoni në reklama sepse me këtë mundësoni që kjo Gazetë të qëndroj online.


Reklama
loading...
Lexo edhe:

Postime e popullarizuara gjatë një jave

Shqiptarja përfundon mjekësinë me notë 10, Gjermania do ta marrë në punë

Të vërtetat e tmerrshme të specializimit në QKUK-Prishtinë

Skandaloze: Injeksionet dhe infuzionet që shkruhen në Ordinanca private po administrohen në ambulanta shtetërore

Njihuni me shkencëtarin shqiptar të neurologjisë në SHBA

Keni variçe në këmbë? Përdorni këto metoda për uljen e tyre

Ja kush ishte Kirurgu i parë shqiptar në Kosovë

Ja deklarata bombastike e Profesorit Afrim Blyta

Të jesh mjek, mësues, profesor, gjykatës, inxhinier në Kosovën tonë!!!

Ja pse Vitamina B12 është e rëndësishme për organizmin tuaj!

Këtë vit do të hapen dy konkurse për specializime në QKUK

Postime e popullarizuara gjatë një muaji

Të vërtetat e tmerrshme të specializimit në QKUK-Prishtinë

Ja deklarata bombastike e Profesorit Afrim Blyta

Pacientët po shkojnë në Mjekësi Familjare jo për kontrollë por për Diklofen, Dexason dhe Diazepam

Ja kush ishte Kirurgu i parë shqiptar në Kosovë

Shqiptarja përfundon mjekësinë me notë 10, Gjermania do ta marrë në punë

Mungesë e madhe e Specializantëve në QKUK

Kirurgu shqiptar ndër 100 Kirurgët më të mirë të botës

Ja sa orë duhet të presin pacientët mjekun në vendet tjera në botë

Skandaloze: Injeksionet dhe infuzionet që shkruhen në Ordinanca private po administrohen në ambulanta shtetërore

Sjelljet e pacientëve në të shtetit dhe në privat

Postime e popullarizuara që nga fillimi

6 arsye për të mos studiuar Mjekësinë

Të vërtetat e tmerrshme të specializimit në QKUK-Prishtinë

Gabimi i mjekut të përgjithshëm dhe familjar rreth kolikës abdominale dhe kolikës renale

Skandaloze: Në Emergjencën e QKUK-së hapen raporte për kontrollë pa udhëzimin e mjekut

Studim: Vitamina C në doza të larta shkatërron tërësisht kancerin

Pagat vjetore të Presidentit, Kryeministrit, Kirurgut, Gjyqtarëve dhe Prokurorëve në vendet e ndryshme të botës

Dr. Leonard Bytyçi reagon ndaj postimit të Adriatik Kelmendit

Ja deklarata bombastike e Profesorit Afrim Blyta

Klinika ku punojnë 7 shqiptarë të Kosovës, ndër 10 klinikat më të mira në Gjermani për trajtimin e infarktit trunor

Ja kush ishte Kirurgu i parë shqiptar në Kosovë